Mevrouw,

Bijgesloten doe ik u een essay toekomen, zoals dit een dezer dagen op mijn web-log zal worden geplaatst.

Voorts ligt het in mijn voornemen, hetgeen mij is overkomen in de publiciteit te brengen, ten einde de buitenwereld duidelijk te maken, hoe ons justitiële apparaat is verworden tot een ongecontroleerde en wanpresterende moloch, waaraan u door uw arrogante en leugenachtige opstelling mede hebt bijgedragen.

Aangezien u in deze soap een niet onbelangrijke rol speelt, meen ik correct te handelen u bereids van dit voornemen in kennis te stellen.

J.C. de Wilde

Betreft gebrek aan communicatievermogen
Blijkens ontvangen brief van 17 augustus 2006-

Geachte Mevrouw,

Hoewel u in uw brief van 22 augustus 2006, naar ondergetekende aanneemt, in opdracht van Mr. Hofhuis geschreven, aangeeft dat het bestuur van de rechtbank zijn visie over deze zaak heeft gegeven waarmee zijn klacht zou zijn afgedaan, komt het hem, al was het alleen maar ter wille van de geschiedschrijving toch nog gewenst voor, niettegenstaande uw mededeling dat niet meer op de betreffende klacht zal worden gereageerd nog enkele kanttekeningen te plaatsen inzake de wijze waarop uw bestuur heeft gemeend de behandeling van de onderhavige zaak te kunnen afdoen.
Wat ondergetekende ten hoogste verbaasd heeft, is dat de president van uw rechtbank maanden lang de onnozele hals speelt door in de beantwoording van zijn brieven de suggestie te wekken, als zou hij de klacht van ondergetekende niet hebben begrepen.
In dit verband is het dan ook bepaald lachwekkend van u te vernemen dat het bestuur van uw rechtbank hieromtrent haar visie heeft bepaald.

Gezien het kwaliteitsaspect, zoals dit uit de nietszeggende brieven naar voren komt, waarbij u in uw laatste brief refereert aan het door het bestuur van uw rechtbank gegeven visie, zonder inhoudelijk op zijn klacht in te gaan, meent ondergetekende dan ook iedere beklaagde sterkte te moeten wensen die aan het oordeel van uw rechtbank onderworpen wordt.

De door u weergegeven conclusie dat zijn klacht thans is afgedaan getuigt dan ook van een niet geringe zelfoverschatting en arrogantie, die gelet op de wijze waarop getracht wordt deze zaak onder het tapijt te vegen hem niet alleen uiterst dom voorkomt, doch ook als buitengewoon lafhartig.

Het zou van respect getuigd hebben, indien aan ondergetekende in eerste aanleg zou zijn bericht, dat de president niet in de onderhavige kwestie wilde treden en hem direct naar elders zou hebben verwezen en wel met een meer voor de hand liggend advies dan waarvan u in uw laatste brief sprake is.

Indien de president zich tot deze boodschap zou hebben beperkt, dan zou hij ondergetekende veel tijd hebben bespaard en zou dit alsnog hebben bijgedragen tot enig respect voor uw organisatie.
Al hoewel dan weer de vraag onbeantwoord zou zijn gebleven waarom de president zich in deze zaak heeft gemengd.
Tot slot van de met uw instituut gevoerde correspondentie wil ondergetekende nog even kwijt dat, gelet op uw onwaarachtige opstelling om zich van iedere verdere reactie te onthouden, hem niet onverstandig voorkomt.
Hopelijk ligt aan uw besluit het inzicht ten grondslag dat u, door uw opstelling in de onderhavige zaak, het niet langer verantwoord acht het aanzien van de gerechtelijke macht nog verder te blameren.

Mocht u zich door dit schrijven beledigd of gekwetst voelen, dan zou ondergetekende, al was het alleen maar uit publiciteitsoverwegingen, het op prijs stellen, indien u een procedure tegen hem zou willen aanspannen.

Doch hij vreest dat het ook hier aan de nodige ruggengraat zal ontbreken.

Met vriendelijke groeten

w.g. J.C. de Wilde

Het beroep van de heer De Wilde heb ik gegrond verklaard en hij vroeg vervolgens om een reiskostenvergoeding. Die heb ik toegekend. De heer De Wilde zei ter zitting dat hij niet met het openbaar vervoer van zijn woonplaats naar Leiden kon komen, gelet op het aanvangstijdstip van de behandeling van zijn zaak. Ik heb hem gezegd dat hij dan de reiskosten per auto vergoed zou krijgen. Bij het op schrift stellen van de beslissing bleek mij dat de heer De Wilde mij onjuiste informatie had verstrekt.
U bestrijdt niet dat u ter zitting hebt meegedeeld hetgeen in het citaat staat weergegeven. De mededeling van uw kant was voor de behandelend kantonrechter te zitting aanleiding om toe te zeggen dat de door u gemaakte autokosten zouden worden vergoed Op basis van informatie die de kantonrechter later onder ogen is gekomen, heeft zij besloten van die toezegging terug te komen. Zoals ik u reeds heb meegedeeld treed ik niet in de beoordeling van een inhoudelijke beslissing van een kantonrechter. Om die reden kan ik ook niet beoordelen of de kantonrechter zich op goede gronden op het standpunt heeft gesteld dat u haar onvolledig hebt geïnformeerd.. Ik kan mij voorstellen dat dit onbevredigend voor u is, ik zie echter geen mogelijkheid om u op enige wijze aan uw onvrede tegemoet te komen.
Een kopie van deze brief stuur ik naar de waarnemend sectorvoorzitter kanton en aan de kantonrechter
mr. M.G.L.den Os-Brand.

Hoogachtend,
Namens het bestuur van de rechtbank,

w.g. H.F.M. Hofhuis
president

Geachte Heer Hofhuis,

Ondanks een aan u toegezonden reminder d.d. 18 mei 2006 mocht ondergetekende tot op heden nog steeds geen antwoord ontvangen inzake de door hem aan u geschreven brieven d.d. 7 maart resp. 16 januari 2006.

Laatstgenoemde brief behelsde een reactie op uw brief d.d. 12 januari 2006, waarin u ondergetekende uitnodigde te reageren op een door hem aan mevrouw den Os d.d. 30 december 2005 geschreven brief, die door u blijkens de eerste alinea van uw brief ten onrechte als klacht werd opgevat.
In zijn brief d.d. 16 januari 2006 heeft ondergetekende te uwer kennis gebracht dat dit geenszins de bedoeling was van de door hem aan mevrouw den Os geschreven brief, doch dat haar leugenachtige verklaring, zoals in uw brief van 12 januari 2006 omschreven, voor ondergetekende juist aanleiding was alsnog een klacht in te dienen, om reden zoals in zijn brief van 16 januari 2006 uiteen gezet.
In uw brief van 7 februari 2006 geeft u vervolgens aan dat het u niet mogelijk is hierop inhoudelijk en processueel te reageren om reden dat dit niet te rijmen zou zijn met de onafhankelijkheid van de rechter.
Dit argument als juist aannemende, doet bij ondergetekende de vraag rijzen, waarom u zich destijds gemengd heeft in deze onverkwikkelijke affaire.
Hoewel ondergetekende u intelligent genoeg acht om uit de inhoud van zijn brieven d.d. 7 maart resp. 18 mei 2006 te kunnen distilleren dat de door hem op 7 maart 2006 ingediende klacht jegens mevrouw den Os niets uitstaande heeft met de onafhankelijkheid van de kantonrechter, doch des te meer met haar leugenachtige verklaring als zou ondergetekende haar onjuist hebben voorgelicht om alsnog voor een hogere onkostenvergoeding in aanmerking te komen.
Gelet op de redactie van de laatste alinea van zijn brief d.d. 18 mei 2006 zult u het ondergetekende dan ook niet euvel duiden dat hij het niet reageren op zijn twee als laatste verzonden brieven hem hoogst onverstandig voorkomt.
Aangezien hij er bovendien voorts nog van uitgaat dat ook een president van de rechtbank de meest elementaire regels van fatsoen in acht neemt, meent hij thans op korte termijn een relevante beantwoording van zijn brieven te mogen verwachten.
Hoogachtend,

w.g. J.C. de Wilde

Tot op heden ontving ondergetekende nog geen reactie op zijn klacht door hem ingediend per aangetekend schrijven d.d. 7 maart 2006 jegens mevrouw Mr. M.G.L. den Os-Brand inzake haar beschuldiging in een aan u geschreven brief, door u in uw brief d.d. 12 januari 2006 ter kennis gebracht aan ondergetekende, als zou hij haar onjuist hebben geïnformeerd teneinde voor een hogere vergoeding in aanmerking te komen voor de reiskosten die ondergetekende heeft moeten maken om de kantonrechter te overtuigen van de onrechtmatigheid van de hem opgelegde sanctie voor een hem ten laste gelegde parkeerovertreding.
Zoals ondergetekende in zijn brief van 7 maart te uwer kennis bracht meent hij van een kantonrechter onkreukbaarheid en integriteit te mogen verwachten, waarbij hij tevens aantekent dat het blijkbaar licht ontvlambare karakter van mevrouw, zoals zij dit blijkens de zitting van 29 oktober 2004 ten toon spreidde en haar leugenachtige verklaring om achteraf haar gelijk te halen mij hoogst ongepast voorkomen voor een dame van haar postuur.

Dit is dan ook de reden dat ondergetekende andermaal deze affaire onder uw aandacht brengt met verwijzing naar het eerder gedane verzoek zoals omschreven in zijn brief van 7 maart jl.
Mocht u termen aanwezig achten om bovenstaande klacht niet in behandeling te kunnen of willen nemen, dan verzoekt ondergetekende u hem met redenen omkleedt hiervan kond te doen.

Teneinde niet de schijn te wekken dat deze affaire onder het tapijt geveegd wordt, zult u het ondergetekende dan ook niet euvel duiden dat hij alsnog op zo kort mogelijke termijn van u een inhoudelijke reactie verwacht

Hoogachtend,

w.g. J.C. de Wilde

Mevrouw,

Ondergetekende diende zich op 18 oktober 2005, blijkens een ontvangen dagvaarding te verantwoorden inzake een door hem gepleegde snelheidsovertreding van maar liefst vier kilometer per uur, dus minder dan de loopsnelheid van een wandelaar.
Ieder weldenkend mens zal het met ondergetekende eens zijn dat deze tenlastelegging niets uitstaande heeft met verkeershandhaving, maar dat het hier puur gaat om het uitmelken van de automobilist.

Wat hem op die dag hogelijk verbaasd heeft is dat u als fungerend kantonrechter deze zaak kennelijk niet in behandeling wenste te nemen en ondergetekende bij het verlaten van de zaal toebeet dat een andere rechter de honneurs voor wat betreft zijn zaak zou waarnemen.

Dit leidde vervolgens tot grote hilariteit van de overige aanwezigen verdachten in de zaal tot een kleedpartij achter de coulissen, hetgeen bij ondergetekende associaties opriep van een amateur toneel gezelschap in een of ander patronaatsgebouw.
Dit beeld werd nog versterkt toen na enkele luttele minuten de deur weer eensklaps geopend werd en de heer van Leeuwen in een kennelijk te korte toga ten tonele verscheen.
U zult het ondergetekende dan ook niet euvel duiden dat een dergelijk potsierlijk optreden, mede gelet op de ernst van de onderhavige zaak niet bepaald bijdraagt tot het respect en aanzien van de rechtspraak.

Aangezien het proces-verbaal van deze terechtzitting omtrent de reden van deze wonderlijke manoeuvre geen uitsluitsel biedt, zou ik het op prijs stellen, indien u mij hieromtrent zou willen informeren.

Ondergetekende gaat er hierbij vooralsnog niet van uit dat uw handelswijze iets uitstaande heeft met de terechtzitting van 29 oktober 2004 (ktg nr. 431777/04.268 waarin hij zich moest verantwoorden voor het feit dat hij als gevolg van overmacht, (volgens de tegen hem uitgebrachte dagvaarding), zijn auto had geparkeerd op een trottoir, terwijl het in werkelijkheid een verharde middenberm betrof.

Hoewel hij bij instelling van beroep zowel middels een foto-opname van de betreffende locatie, alsook middels een rapport van het C.R.O.W. (het kennis platform infrastructuur verkeer, vervoer, openbare ruimte) had bijgesloten ten einde het O.M. duidelijk te kunnen maken wat het verschil is tussen een trottoir en een verharde middenberm, was dit blijkbaar onvoldoende om het O.M. van zijn gelijk te overtuigen.

Ondergetekende vraagt zich dan ook af wat het nut is van de procedure, zoals die in de wet Mulder is vastgelegd, anders dan een stel ongemotiveerde ambtenaren op kosten van de automobilist aan het werk te houden om de werkeloosheidscijfers te camoufleren
Aangezien de jonge dame, die blijkens de ontvangen dagvaarding omschreven als vertegenwoordiger van de officier van justitie, ten aanzien van dit punt in haar requisitoir volhardde en u in eerst aanleg de indruk wekte met haar kromme redenering en gebrekkige kennis van zaken mee te gaan, heeft ondergetekende, zoals een kok een smakelijke ossenhaas braadt van een koeienlijk, met succes gehakt gemaakt van de uitgekraamde onzin van de betreffende jongedame.

Gelet op de toonhoogte van de later met u gevoerde correspondentie, een gevolg van het feit dat u in een later stadium weigerde de door ondergetekende gemaakte reiskosten, ondanks oorspronkelijke bewilliging te vergoeden, is zijn verweer bij u blijkbaar niet in goede aarde gevallen.

Immers bij indiening van de gewraakte declaratie waarbij duidelijk werd aangegeven dat het reizen per openbaar vervoer geen optie was, heeft u met de door ondergetekende gemaakte autokosten ingestemd op voorwaarde dat hij de gederfde arbeidsuren niet in rekening zou brengen.

Blijkbaar heeft de aan u gerichte brief d.d. 30 december 2004, hoewel scherp doch correct van toonzetting, uw egootje dusdanig geraakt, dat u in weerwil van de meest elementaire vormen van fatsoen genoemde brief heeft geretourneerd, zonder inhoudelijk hierop te hebben gereageerd.

Ondergetekende meent zijn reactie op een dergelijk onbeschoft optreden met zijn aangetekend schrijven
d.d. 26 januari 2005 voldoende aan u te hebben duidelijk gemaakt.

Wat hij zich thans wel afvraagt is of uw vreemde reactie van 18 oktober 2005 nog een gevolg is van uw kennelijke frustraties, rondom deze affaire.

Indien ondergetekende voor uw merkwaardig optreden een verklaring onthouden wordt, ziet hij dit als een bevestiging van zijn opvatting dat een rechter met een dusdanig wraakzuchtige karakterstructuur het juiste profiel mist om als zodanig te functioneren en overweegt hij dan ook zijn bevindingen ter bestemde plaatse onder de aandacht te brengen.

Hoogachtend,

w.g. J.C. de Wilde

Toegegeven, parate wetskennis kan deze magistraat niet worden ontzegd. Het zou echter van realiteitsbesef getuigd hebben, indien hij in zijn schrijven ook zou hebben gerefereerd aan wetsartikelen die plichtsverzuim van politie-beambten aan de kaak stellen. Edoch, justitiële aandacht in die richting brengt geen geld in het laatje en heeft dientengevolge blijkbaar geen prioriteit.